OS IRMÁNS MARISTAS

Manuel Fernando González Iglesias

O que está a pasar en Barcelona con dous colexios dos Maristas é horrible e merece unha investigación a fondo. Nos colexios relixiosos ou laicos a represión que impuxo á sociedade española a ditadura de Franco deu pé a abusos inconfesables que acabaron causando un dano irreparable á docencia no seu conxunto e ás ordes relixiosas que montaron colexios de pago para xerar os recursos necesarios cos que financiar outras actividades, ben no propio país ou tamén en horizontes afastados, onde o labor misioneiro foise desenvolvendo con recoñecida heroicidade e sacrificios persoais nos que numerosos relixiosos perderon a vida por tratar de socorrer ás súas desvalidos fieis e alumnos. Traxectoria pouco coñecida na que son un exemplo os Irmáns Maristas.


A min, estes Irmáns ensináronme desde os seis anos moitas cousas que logo na vida fóronme moi útiles. Especialmente o respecto ás ideas do meu próximo, nuns tempos en que a liberdade non existía en España. Recordo con agarimo ao Irmán Francisco, que se durmía nas clases da tarde e que era todo bondade. Ao Irmán Víctor, que se remangaba a sotana para xogar ao fútbol no patio con todos nós e ao que lle regateabamos meténdolle a pelota entre os seus faldóns. Ao Irmán Bernardo, que me fixo amar as matemáticas e a música desde moi pequeno, e a moitos outros, cuxos nomes sinto non poder lembrar.


Os meus pais, con moitas dificultades, pagaban cada mes o mellor colexio do meu Ourense natal, o dos Irmáns Maristas, que competía entón con brillantez cos Salesianos ou as Carmelitas e as Josefinas que tamén ensinaban ás nenas ricas da miña vila. Entón, o ensino non era mixto e con iso, entendo eu, botaba raíces entre nós, sen sabelo, algún dos males que hoxe nos escandalizan tanto: o machismo, o abuso sexual (fillo predilecto da represión relixiosa) e ata a falta de ética na política, porque entón xa se dicía aquilo de que "quen ten un bo padriño bautízase".


Leo os xornais e vexo que neste febreiro tropical ninguén perdoa aos membros da Orde de San Marcelino José Benito Champagnat Chirat, porque o que pasou en Sants é moi gordo e o embaza todo. Eu, como exalumno dos Maristas, quero facelo, aínda que me quede só, para deixar constancia de que o meu amor polos demais ensináronmo os meus pais e estes Irmáns docentes que agora están expostos ao escándalo público porque uns dexenerados esqueceron a regra máis sacra que inculcou á Orde o seu fundador, Marcelino Champagnat.


O fago, sobre todo, coa convicción de que, como eu, hai moitos nenos de máis de medio mundo que me imaxino aínda se senten moi orgullosos da educación que recibiron dos Irmáns. O que non impide que me solidarice coas vítimas que sufriron estes abusos inxustificables e esixa que a xustiza actúe con todo rigor contra os que sexan culpables, pero non xeneralizando contra unha Orde que leva tantos anos demostrando en varios continentes que a maioría dos seus membros, son o que son, porque teñen unha vocación relixiosa que lles obriga a coidar dos nenos por encima de calquera outra cousa. Sexamos xustos, por favor, cos Irmáns Maristas.

3 Comentarios

1

Soy antiguo alumno de los Maristas de Ourense. Y profesor desde hace 30 años del mismo centro. Mi vida no seria la misma sin los Maristas. Gracias a mis padres primero y a los hermanos he reunido los valores necesarios para intentar ser honrrado y para trasmitir esos valores heredados de nuestro fundador a mis alumnos. Comparto plenamente el articulo publicado. Y felicito a su autor con humildad. Ante acontecimientos como estos toda la firmeza y rotundidad para que no se repitan. Pero la institucion esra por encima de todo y su trabajo en favor de los niños no debe ser salpicado por los errores de unos pocos. Gracias Hermanos. Que siga vivo el carisma del P. Champagnat

escrito por Emilio Rodriguez Delgado 13/feb/16    20:22
2

YO MADRE DE TRES HIJOS LOS CUALES DOS YA ACABARON SUS ESTUDIOS EN SANTA MARIA MARISTASTUI Y EL OTRO AUN ESTA ESTA EN ACTIVO NO TENGO NADA EN CONTRA A LOS MARISTAS SINO TODO LO CONTRARIO ORGULLOSA DE PODER DARLE A MIS HIJOS UNA ENSEÑANZA Y UNA EDUCACION DIGNA

escrito por PILI 09/feb/16    23:56
3

Soy portugués e antigo alumno Marista na miña mocidade, en Africa nos anos 60, durante catro anos. Vivo en Estados Unidos onde tive coñecemento desta noticia. Non podo deixar de me xuntar ao autor deste artigo para testemuñar a miña solidariedade cos Irmáns Maristas de Marcelino Champagnat. Sexa cal sexa o caso, ou casos, non se deben de maneira ningunha tomalos como sistemáticos da Institución Marista pola que me orgullo de ter pasado e que moito contribuíu para a miña educación. Se alguén presuntamente violou a Lei ou cometeu algún delito debe ser investigado e xulgado casuisticamente como calquera outro cidadán. Pero por favor, non se xeneralice a toda a Institución calquera mal que foi feito por persoas individuais.

escrito por Vasco Freitas 09/feb/16    23:19

Escribe tu comentario




He leído y acepto la política de privacidad

No está permitido verter comentarios contrarios a la ley o injuriantes. Nos reservamos el derecho a eliminar los comentarios que consideremos fuera de tema.

Más opinión
Opinadores
Este periódico fue seleccionado por Google News Initiative para su Journalism Emergency Relief Fund

Pressdigital
Plaza de Quintana ,3 15704 Santiago de Compostela
Tlf (34)678803735

redaccion@galiciapress.es o direccion@galiciapress.es
RESERVADOS TODOS LOS DERECHOS. EDITADO POR POMBA PRESS,S.L.
Aviso legal Cookies Consejo editorial Publicidad
Powered by Bigpress