A Festa Nacional

Manuel Fernando González Iglesias

Pablo iglesias flickr

A banda de Pablo Iglesias puxo encima da mesa o da celebración do 12 de outubro. En Galicia, os meus compatriotas o teñen claro: o 25 de xullo, que é tamén o Día do Apóstolo, ao que ninguén, nin os ateos nin os agnósticos, discutimos a data; porque, entre outras cousas, é a desculpa que achega polo camiño francés ou o da prata por centos de persoas a Santiago de Compostela, convertendo a capital dos galegos no paraíso da diversidade multirracial e lingüística, que é o que a este xornalista máis lle pon, nuns tempos de nacionalismo exacerbado e ‘Brexit’ anti-inmigración.


En cambio, en España, como non temos ningunha revolución popular que levarnos a man como os franceses, andamos un pouco perdidos coa data idónea para celebrar algo que construísemos en común.


Ao Réxime do 18 de xullo se lle ocorreu resaltar ata a esaxeración o 12 de outubro, por aquilo tan "pomposo" da Hispanidade, que aos do outro lado do charco lles soa a Colonización e a Bartolomeu das Casas, aínda que sexa, máis que nada, a data en que Colón descubriu terra latinoamericana, un bo motivo para entrar na historia do mundo.


Pero claro, como os franquistas o levaron ao terreo da épica, Día da Raza nada menos, a cousa derivou na mala fama que o día ten entre "os progres". E, con todo, é unha gran festa para Aragón e para os que lle temos afecto á Pilarica.


Como queira, ademais, que o día que se organizou a revolta do dous de maio que, coa Guerra dos Irmandiños, son as dúas datas nas que eu poñería algo parecido a unha festa nacional, está ocupada pola Comunidade de Madrid en honra dos centos de madrileños que deron a súa vida por un Rei que non llo merecía, é difícil atopar no calendario un lugar no que poidan sentirse cómodos todos os españois que senten como tales.


Meter o dedo na chaga, nestes momento da Festa Nacional é ,con todo, propio de quen non ten nin ideoloxía, nin ideas novas que venderlle aos seus concidadáns, porque a polémica xa vén de lonxe e cada un temos ideas propias respecto diso desde hai moitos anos. Eu, por exemplo, celebro a festa nacional de Galicia na intimidade o 17 de agosto, que é cando fusilaron a Alexandre Bóveda, o meu ídolo, pero iso son eu e a miña sombra e probablemente algún vello galeguista no exilio, que foron os que idearon esa data.


Iso non me priva que o 25 de xullo, se podo estar en Galicia, participe da alegría colectiva de quen para eles e a súa familia é o día máis grande do ano. Así que, como comprenderá o Mesías de Podemos, o 12 de outubro tamén o paso pipa visitando a algún familiar moi maior e achacosos ao que non vexo habitualmente, aproveitando que ese día é festivo e non hai que ir traballar .E é que impartir doutrina aos demais sen ser cura ou aiatolá é de ególatras.

Sin comentarios

Escribe tu comentario




He leído y acepto la política de privacidad

No está permitido verter comentarios contrarios a la ley o injuriantes. Nos reservamos el derecho a eliminar los comentarios que consideremos fuera de tema.

Más opinión
Opinadores
Este periódico fue seleccionado por Google News Initiative para su Journalism Emergency Relief Fund

Pressdigital
Plaza de Quintana ,3 15704 Santiago de Compostela
Tlf (34)678803735

redaccion@galiciapress.es o direccion@galiciapress.es
RESERVADOS TODOS LOS DERECHOS. EDITADO POR POMBA PRESS,S.L.
Aviso legal Cookies Consejo editorial Publicidad
Powered by Bigpress