Outra auxiliar de Stellantis Vigo, GKN, anuncia despedimentos tras recibir subvencións da Xunta

A industria da automoción en Galicia atravesa unha tempada negra que confirma os peores presaxios sobre o futuro do emprego industrial na comarca de Vigo. A dirección da auxiliar GKN Driveline Vigo comunicou formalmente aos representantes dos traballadores a súa decisión de iniciar un Expediente de Regulación de Emprego (ERE) extintivo. 

A medida, que pretende o despedimento colectivo de até 75 empregados, golpea á que é a segunda maior factoría do sector na zona, só por detrás da propia Stellantis. Este recorte, que afecta a algo máis do 10% dun persoal formado por 725 persoas, non é un feito illado, senón o último elo dunha cadea de axustes que está a desmantelar parte do tecido industrial galego en favor da rendibilidade que obtén Stellantis ao trasladar a súa cadea de provedores cada vez máis a países con custos laborais menores, como Turquía, Marrocos e Alxeria. A Xunta leva tempo tentando paliar os problemas con axudas públicas á industria auxiliar. Subvencións que, polo menos neste caso, non serviron para evitar a perda de postos de traballo, polo menos non na súa totalidade.

A compañía, coñecida historicamente na cidade como Indugasa, xustificou esta drástica decisión alegando causas produtivas e organizativas derivadas dun escenario global adverso. No seu comunicado oficial, a empresa sinala directamente á inestabilidade que provoca a transición cara ao vehículo eléctrico e, sobre todo, á reducción dos volumes de produción en Europa. Hai que lembrar que Stellantis anunciou recentemente a apertura dunha nova fábrica en Alxeria e a ampliación da súa colaboración con fabricantes de Turquía.

Esta situación provocou unha caída sostida nos pedidos, argumenta a auxiliar, tanto dos clientes externos aos que fornecen compoñentes como das propias plantas do grupo GKN Automotive. 

Detrás dos habituais eufemismos corporativos sobre a volatilidade do mercado, subxace unha realidade que os sindicatos levan anos denunciando: o impacto das políticas de redución de custos impostas polos grandes construtores como Stellantis. 

Caída da demanda polo coche eléctrico?

Este anuncio chega nun momento de máxima tensión para o sector auxiliar vigués, que ve como o efecto dominou da crise cóbrase vítimas laborais. O ERE de GKN non é unha anomalía, senón que se suma aos recortes de persoal xa confirmados noutras empresas e institucións do sector do motor. 

Recentemente, o Centro Tecnolóxico de Automoción de Galicia (#CTAG), participado por Stellantis, confirmou a saída de 96 profesionais. A crise que atravesa GKN Driveline non é un fenómeno illado, senón que forma parte dunha "tormenta perfecta" que está a golpear con dureza ao cinto industrial de Vigo. A inestabilidade na transición ao vehículo eléctrico e a perda de contratos con Stellantis  provocaron unha sucesión de axustes noutros empresas clave do sector.

Aquí tes os exemplos máis recentes e significativos de recortes e despedimentos na auxiliares da área:

A planta de Akwel (situada en Ou Caramuxo) anunciou a mediados de 2025 un ERE para despedir a 100 traballadores. A causa principal foi a drástica redución de pedidos tras perder contratos estratéxicos con Stellantis Vigo, que era o seu cliente maioritario. Aínda que a fábrica tamén fornece a Renault e Nissan, o volume non foi suficiente para compensar a fuga de carga de traballo da factoría de Balaídos

Noutra auxiliar clave, Benteler,s e pactou unha subida salarial e unha redución da xornada laboral, pero a cambio de aceptar mecanismos de flexibilidade que permitan á empresa adaptar ás paradas intermitentes de Stellantis.

Fuga a países 'low cost' 

 Aínda que non existe participación accionarial entre ambas as compañías, a factoría de Balaídos é o cliente principal da auxiliar GKN Vigo, absorbendo gran parte do 30% da produción que queda en territorio español. 

Historicamente, GKN foi un provedor estratéxico de primeiro nivel (Tier 1) para a planta de Balaídos, fornecendo transmisións e xuntas homocinéticas esenciais para o ensamblaje de vehículos. No entanto, esta simbiose industrial deteriorouse nos últimos tempos debido á agresiva política de custos, que priorizou a asignación de compoñentes a fábricas situadas en países con man de obra máis barata.  

As organizacións sindicais levan tempo alertando sobre este fenómeno que buxán de contido ás fábricas galegas. Un exemplo paradigmático desta tendencia é a fabricación dos eixos traseiros das furgonetas K9 (Berlingo, Rifter e Combo), un compoñente de gran volume que Stellantis decidiu encargar a provedores situados en Turquía ou Marrocos en detrimento de as empresas locais. Esta estratexia de deslocalización de pezas crave restou unha carga de traballo vital para as auxiliares galegas, que ven como a proximidade xeográfica e a calidade técnica xa non son suficientes para reter os contratos fronte ao dumping laboral doutras latitudes meridionais.

Negociación do ERE

O calendario para tentar amortecer o golpe xa está fixado. O vindeiro xoves 29 de febreiro arrincará o período de consultas entre a dirección da empresa e o comité, momento no que se detallarán os pormenores técnicos do expediente e a afectación concreta por departamentos. Desde Comisións Obreiras, o sindicato maioritario, xa advertiron que a súa prioridade absoluta será minimizar o impacto social da medida. Celso Carnero adiantou que pelexarán por medidas non traumáticas e prexubilacións, rexeitando os despedimentos forzosos e esixindo un plan de viabilidade que asegure o futuro dos traballadores que permanezan na planta.  

GKN Driveline Vigo non é unha empresa calquera; factura preto de 250 millóns de euros anuais. Nada en 1973 como unha empresa mixta entre Citroën e Seat, e propiedad do grupo británico GKN desde 1986, a fábrica especializouse en compoñentes de alta tecnoloxía como eixos eléctricos e sistemas de tracción total. A pesar de diversificar a súa carteira de clientes con contratos para Volkswagen, Ford ou Nissan, a sombra da fusión global da súa matriz con American Axle & Manufacturing Holdings (AAM) engade unha capa extra de incerteza .

A dirección local ha apelado á responsabilidade e profesionalidade do persoal para afrontar este grolo, prometendo unha comunicación fluída durante o proceso. Con todo, o argumento de que a situación é estrutural e non conxuntural acendeu todas as alarmas no persoal. A planta lograra recuperar os niveis de emprego previos á pandemia, demostrando a súa resiliencia, pero a combinación da "guerra de prezos" imposta polos fabricantes e a lenta penetración do coche eléctrico está a pór a proba a resistencia dun dos alicerces industriais de Galicia.  

O que ocorra nas próximas semanas nos despachos de GKN marcará un precedente para o resto da industria auxiliar galega. Se unha empresa coa capacidade tecnolóxica e o volume de GKN non pode soster o seu persoal ante os vaivéns de Stellantis e o mercado, a mensaxe para os talleres máis pequenos é moi preocupante. Os sindicatos temen que, baixo a escusa da electrificación, estea a executarse unha reconversión encuberta do sector que busca abaratar custos laborais á conta de precarizar o emprego. 

Axudas públicas a auxiliares non impiden a sangría de despedimentos

Ante este escenario de crise da industria auxiliar de Stellantis, a Xunta de Galicia tentou mediar a través de inxeccións de capital e plans de axudas públicas destinadas á innovación e a industria 4.0, das que GKN foi beneficiaria para modernizar as súas liñas. 

Ademais, o goberno autonómico ha reclamado en repetidas ocasións á dirección de Stellantis que corresponda a este apoio institucional garantindo que os novos desenvolvementos industriais e as pezas dos futuros modelos adxudíquense ao tecido de provedores da comunidade. Con todo, a realidade dos feitos, coa sucesión de EREs nas auxiliares, suxire que a presión política non está a ser suficiente para frear a sangría de empregos cara ao norte de África ou Europa do Leste. 

O exemplo máis recente desta colaboración público-privada escenificouse en xullo de 2023. Naquel momento, presentáronse dous proxectos conxuntos entre GKN e o centro tecnolóxico AIMEN que mobilizaron un investimento total de 5,2 millóns de euros. Estas iniciativas, bautizadas baixo o paraugas das "Unidades Mixtas de Investigación", tiñan como fin a implantación de sistemas de Intelixencia Artificial e a creación dunha "Fábrica 4.0" capaz de responder os retos do vehículo eléctrico.

Desa partida, 2,7 millóns destináronse a tecnoloxías de fabricación intelixente e outros 2,5 millóns a sistemas de visión artificial e control de calidade. O Goberno galego ha incluído reiteradamente a GKN nos seus programas de "Fábrica Intelixente e Sostible". 

Akwel Vigo Spain figura entre as subvencionadas polo IGAPE o ano pasado con 300.000 euros. Unha convocatoria na que GKN Driveline Vigo recibiu máis de 230.000 e Benteler 300.000. 

Pola súa banda, Benteler recibiu importantes partidas para modernizar as súas plantas de Valladares (Vigo) e Mos. En 2023, a Xunta destacou unha colaboración que implicaba un investimento total de 7,5 millóns de euros, dos cales a administración autonómica achegou 2,3 millóns.