La inestabilidad política y la corrupción pierden hueco en nuestras cabezas, pero repunta la inquietud por la sanidad.
Falta pouco para que todos saibamos se Podemos rompe ou consegue dar un paso atrás e recompoñerse recuperando de novo "a escena do pico" entre Pablo e Iñigo que tanto gustou aos seus e que deu sentido ao Podemos que todos coñecemos e moitos votaron.
¿La desinformación ha degradado tanto el sistema político que ya no puede funcionar más?
El presidente gallego ha defendido que Catalunya y Galicia representan dos identidades que deben ser respetadas y, por ello, no se ha olvidado de hacer referencia a las relaciones en el siglo XIX de Alfredo Brañas y Francesc Cambó.
Se a lea socialista, en lugar de xogarse na sede de Ferraz se disputase no Ramón Magariños, seguramente, os responsables do desaguisado nos dous bandos, pedisen tempo morto para pensar a estratexia máis adecuada e buscar a forma de non esnaquizar o seu propio partido.
Pedro Sánchez xa está en capela, e terá que deixar vacante a secretaría xeral do seu partido, polas boas cunha dimisión soada ou discreta --el elixe-- ou ser cesado a mamporros dialécticos.
O desenvolvemento da tecnoloxía móbil puxo á nosa disposición, no noso bolso ou peto, unha poderosa fiestra ao mundo.
O dito de que "se Mahoma non vai á montaña, a montaña irá a Mahoma", vale, agora mesmo, para explicar o rechamante encontro entre Rajoy e Rivera en busca do acordo perdido que se celebrou esta semana e que concluíu cunha proposta, que se a aproba a executiva do PP, abriría a porta a unha sesión de investidura, na que aínda non hai maioría suficiente para que culmine na formación dun goberno minoritario presidido polo propio Rajoy.
Andan, coma sempre, os nosos políticos, enredando co pacto de Investidura, sen que ningún se atreva a mollarse, e iso que estamos en verán e a calor aperta coma nunca.
Ya pasó a la abstención y, después de la última reunión con Rajoy, Albert Rivera anda ya por la abstención, por apoyar los presupuestos y el techo del gasto y por estar al lado del nuevo gobierno en los temas de atajar a los separatistas… Son matices que hay que interpretar.
Todas las condolencias destacan el compromiso del escritor "con la cultura y la lengua gallega" y "con las causas que hacen mejor a la sociedad".
Andan as enquisas dándolle serios disgustos aos dirixentes socialistas da madrileña rúa Ferraz. É como se todas as forzas do averno se tiveran conxurado contra o partido que fundara o avó Pablo Iglesias (non confundir co coletas actual) para aparcalo o próximo día 26 de Xuño, xusto na "pendente histórica" da terceira praza electoral, dende a que iniciaría unha triste deriva cara o museo da historia para acompañar de forma irreversible ao PSI de Bettino Craxi ou ao PASOK da familia Papandreu.
Para el 26-J la ciudadanía tiene dos nuevos hechos relevantes para incorporar a la decisión sobre su voto y avalar el proyecto de país que prefiere. El primero, la actuación de las distintas formaciones políticas para iniciar o bloquear un nuevo ciclo político de cambio. La pugna por la interpretación del significado de ese cambio y su representación y legitimación es crucial. El segundo, la probable y deseable mayor confluencia entre las fuerzas alternativas, en particular, el acuerdo para la presentación electoral conjunta de Podemos y sus actuales alianzas (En Comú Podem, En Marea, Compromís y otros como Equo) con Izquierda Unida-Unidad Popular (ampliable también con algunos como MES balear, Chunta aragonesista o Batzarre navarro), así como con personalidades de varios ámbitos profesionales y sociales. La diversidad, complejidad e importancia de esta articulación unitaria y su impacto electoral merece también una reflexión.
Aínda que ninguén o dixo e todavía hai moita tea que cortar dentro do Partido Popular, aos dirixentes do partido que fundara Manuel Fraga e levara ao cenit do poder José María Aznar, pícalles a curiosidade estos días por coñecer canto tempo vai continuar no poder Mariano Rajoy, tras dilapidar a súa maioría absoluta e pasarse ao "tancredismo" dende o que intimidou aos seus para que o sigan vendo como a única cabeza de lista posible de cara ás inmediatas eleccións lexislativas.
El único cambio que augura la primera encuesta es un escaño más para Ciudadanos, a costa del PSdG
Chegou a hora do Rei, que quere dicir a hora das eleccións. Uns comicios nos que a abstención podería ser a gran victoria daqueles aos que a democracia lles estorba e moito. Din os enquisadores que Rajoy volverá a gañar porque agora os únicos que parecen ter un electorado fiel son o PP e IU, que segundo din saben os votantes que ten, mentres que os demais se moven polo afilado coitelo da incerteza.
Desde el pasado 20D, las cosas han cambiado en el panorama político español. El bipartidismo del PP y PSOE ha llegado a su fin. Las viejas estrategias no convencen a la ciudadanía, aunque bien es cierto que no podemos decir que los dos grandes partidos, uno de derechas y otro de izquierdas, vayan a ser eliminados del mapa español, ni mucho menos, pero ya nada será lo que era y los tiempos de gloria han quedado en el álbum de fotos.
El tiempo va pasando y los partidos políticos que concurrieron a las elecciones generales llevan ya unos cuantos meses sin encontrar el punto de encuentro para formar un gobierno, estable o no. Los intereses ideológicos y, sobre todo, el miedo a perder votos son las causas de estos desencuentros y en consecuencia, España sigue con un gobierno en funciones.
Segundo a última enquisa do CIS, o PP volvería gañar as eleccións cun resultado semellante ao que obtivo o pasado 20 de Decembro.
El presidente del Gobierno en funciones, Mariano Rajoy, ha comparecido después del Consejo de Ministros de este martes. Rajoy ha afirmado que desea un Gobierno "que tenga estabilidad y confianza" para el bien de España y de sus ciudadanos.